Kuling - Strona Domowadziałalnosć naukowae-mail 

Rezerwat "BEKA"

     Jest to rezerwat faunistyczny, utworzony w 1988 roku na powierzchni 193 ha. Na jego terenie chronione jest jedno z powierzchniowo największych w Polsce stanowisk roślinności słonolubnej. Największy obszar zajmuje tu słonawa, czyli zbiorowisko łąkowo-pastwiskowe budowane przez sit Gerarda (Juncetum gerardi) wraz z licznymi innymi słonoroślami. Wilgotniejsze miejsca zajmuje półhalofilny szuwar oczeretowy z sitowcem nadmorskim (Bulboschoenus maritimus) i oczeretem Tabernaemontana (Schoenoplectus tabernaemontani). U podstawy zboczy, przy północnej granicy rezerwatu, na słabych wysiękach wody zawierającej węglan wapnia, występuje kilka bardzo rzadkich roślin charakterystycznych dla nakredowych torfowisk. Są to między innymi storczyki lipiennik Loesela (Liparis loeseli) i kruszczyk błotny (Epipactis palustris) oraz tłustosz pospolity (Pinguicula vulgaris).

     Teren rezerwatu i jego okolice są ważną ostoją ptaków. Lęgną się tu m.in. gatunki rzadko gnieżdżące się w Polsce takie jak: szlachar (Mergus serrator), pliszka cytrynowa (Motacilla citreola), rybitwa białoczelna (Sterna albifrons), sieweczka obrożna (Charadrius hiaticula) i biegus zmienny (Calidris alpina). W okresie migracji zatrzymują się tu duże stada ptaków wodnych i wodno-błotnych. Co roku obserwuje się tu duże, wielogatunkowe stada siewkowców. Ptaki te korzystają z bogatych żerowisk położonych w okolicy ujścia rzeki Redy, by odnowić zapasy energetyczne niezbędne do kontynuacji wędrówki. Na płytkich wodach Zatoki Puckiej zimują licznie ptaki blaszkodziobe. Przy rezerwacie "BEKA" najliczniej spotyka się gągoła (Bucephala clangula), czernicę (Aythya fuligula), łabędzia niemego (Cygnus olor), krzyżówkę (Anas platyrhynchos), a w mroźne zimy także nurogęsia (Mergus merganser).

     Po ograniczeniu i późniejszym zaprzestaniu wypasania bydła na terenie rezerwatu, słonawy zaczęły stopniowo zarastać trzciną. W 1999 roku z inicjatywy Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków rozpoczęto zabiegi ochronne mające na celu przywrócenie Bece dawnego jej wyglądu. Prace te polegają m.in. na wykaszaniu trzciny i przywróceniu wypasu bydła.

Waloryzacja awifauny lęgowej rezerwatu "BEKA"

     Niestety jak dotąd awifauna lęgowa rezerwatu nie doczekała się bardziej szczegółowego opracowania. Istniejące na ten temat ogólnodostępne publikacje dotyczą tylko wybranych grup ptaków albo ograniczają się do nieaktualnego już spisu zaobserwowanych gatunków.

     W 1999 roku Grupa KULING rozpoczęła kompleksowe obserwacje mające na celu zinwentaryzowanie awifauny lęgowej tego terenu. Stanowiska gatunków mniej licznych będą nanoszone na mapę, natomiast liczebność gatunków liczniejszych szacowana będzie na podstawie badań na dwóch powierzchniach próbnych. Pierwsza z nich (10 ha) położona jest na otwartej przestrzeni w północno-zachodniej części rezerwatu i obejmuje przede wszystkim zbiorowiska halofilne. Druga natomiast (9 ha) zlokalizowana jest blisko południowej granicy rezerwatu. Na jej terenie znajdują się mozaika gęstych zarośli wierzbowych, szuwaru trzcinowego i niewielkich olsów.

     Prowadzenie badań pozwoli też ocenić skuteczność podjętych działań ochroniarskich.

 

Ta strona została przygotowana przez Z. Kochana